9 Eylül 2007′de yazmıştım bu yazıyı. Neredeyse 1 yıl oluyor… Ve şu ekrana baktığımda, tekrar o ağlamaklı cümlelerle yüzleştiğimde aynı duygulardayım… Basit bir kabindeyim şıu an, kimse göremiyor fazla göz önünde değilim, biraz da rahatım. Süzülüyor gözyaşları gözlerimden… Yine çaresizim, yine darmadağınım… Acım daha da arttı günler geçtikçe azalacağı yere, daha da güçsüzüm, gönlümde derman yok…

Yazının Geri Kalanını Oku »